കോൾഡ് ഹാർബർ - 79

നെരിപ്പോടിനരികിലെ ചാരുകസേരയിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ബ്രിഗേഡിയർ ഡോഗൽ മൺറോ കൈയിലെ ഗ്ലാസിൽ നിന്നും അല്പം ബ്രാൻഡി നുകർന്നു. സമീപത്തുള്ള ഷെൽഫിനരികിൽ നിൽക്കുന്ന ജാക്ക് കാർട്ടർ തന്റെ ഗ്ലാസിലേക്ക് സ്കോച്ച് വിസ്കി പകർന്നു. അപ്പോഴാണ് ജെനവീവ് ലൈബ്രറി റൂമിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചത്.

 

“ആഹ്, ജെനവീവ്, വരൂ… നിന്നെയൊന്ന് കാണട്ടെ…” ബ്രിഗേഡിയർ പറഞ്ഞു. “നോട്ട് റ്റൂ ബാഡ്, ഐ സീ… ഗുഡ്… ആ ഫിലിമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത അറിഞ്ഞു കാണുമല്ലോ… ശരിയ്ക്കും ഒരു സംഭവം തന്നെ… ഇത്തരം ജോലിയിൽ നീ നിന്റെ കഴിവ് തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു… ഇനി എനിക്ക് നിന്നെ SOE യുടെ ദൗത്യങ്ങൾ ധൈര്യമായി ഏൽപ്പിക്കാം, മൈ ഡിയർ… യൂ ഷുഡ് ഡൂ വെൽ…”

 

“ലൈക്ക് ഹെൽ ഐ വിൽ…”

 

“ഓ, യെസ്, ഫ്ലൈറ്റ് ഓഫീസർ ട്രെവോൺസ്… നീ ഇപ്പോൾ കിംഗ്സ് കമ്മീഷൻ റാങ്കിലാണ്… നിനക്ക് തന്നിട്ടുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ അക്ഷരംപ്രതി നീ അനുസരിക്കും… അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ ലൈസാൻഡർ ഇവിടെയെത്തും… ഞങ്ങളോടൊപ്പം നീ ലണ്ടനിലേക്ക് വരുന്നു…”

 

“ജസ്റ്റ് ലൈക്ക് ദാറ്റ്…?”

 

“സ്വാഭാവികമായും ചില മെഡലുകൾ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും… നീ അർഹിക്കുന്നത് തന്നെ… പിന്നെ ഫ്രഞ്ച് ഗവണ്മന്റിന്റെ വക ലെജിയൻ ഓഫ് ഓണർ ബഹുമതിയും ഉണ്ടാവും… ഈ രംഗത്തുള്ള ഏതാനും പെൺകുട്ടികൾക്ക് MBE ബഹുമതിയാണ് നൽകിയിട്ടുള്ളത്… പക്ഷേ, നിന്റെ കാര്യത്തിൽ അത് മതിയാവില്ല… ഒരു മിലിട്ടറി ക്രോസ് ബഹുമതി ഏർപ്പാടാക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നാണ് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നത്… സാധാരണയായി വനിതകൾക്ക് അത് നൽകാറില്ല… പക്ഷേ, കീഴ്വഴക്കം തെറ്റിക്കാൻ പാടില്ല എന്നൊന്നുമില്ല…”

 

“എന്റെ സഹോദരിയ്ക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു…” അവൾ പറഞ്ഞു. “ഡോക്ടർ ബാം എല്ലാ കാര്യവും ക്രെയ്ഗിനോട് പറഞ്ഞു… ക്രെയ്ഗ് അത് എന്നോട് പറയുകയും ചെയ്തു… എന്തിന്, മാക്സ് പ്രീമിന് വരെ എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു…”

 

“അയാം സോറി…” നിസ്സംഗതയോടെ മൺറോ പറഞ്ഞു. “യുദ്ധത്തിൽ പറ്റിയ ഒരു അബദ്ധം…”

 

“നിങ്ങൾ ആ കസേരയിൽ ഇരുന്ന് ബ്രാൻഡിയും നുകർന്നുകൊണ്ട് എന്നെ വിറ്റു…” അവൾ പറഞ്ഞു. “തുടക്കം മുതൽക്കേ നുണ മാത്രം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നിങ്ങൾ എന്നെ ഈ ദൗത്യത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു… എന്നാൽ അതിലെ വിരോധാഭാസം എന്തായിരുന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയുമോ ബ്രിഗേഡിയർ…?”

 

“ഇല്ല… പക്ഷേ, നീയത് എന്നോട് പറയുമെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെനിക്ക്…”

 

“എന്നെ വിൽക്കാൻ നിങ്ങൾ ഡോക്ടർ ബാമിന്റെ സഹായം തേടേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല… ആൻ മേരി ജർമ്മനിയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു ചാരപ്രവർത്തനം നടത്തിയിരുന്നത്… അതുകൊണ്ട് തുടക്കം മുതൽ തന്നെ മാക്സ് പ്രീമിന് എന്നെ സംശയമുണ്ടായിരുന്നു… ബൈ ദി വേ, അദ്ദേഹത്തെ ഞാൻ കൊന്നു… ഈ പിസ്റ്റൾ കൊണ്ട് നട്ടെല്ലിന് പിറകിൽ രണ്ട് തവണ വെടിയുതിർത്തു…” പോക്കറ്റിൽ നിന്നും വാൾട്ടർ പുറത്തെടുത്തു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“അയാം സോറി, മൈ ഡിയർ…” മൺറോ പറഞ്ഞു. “അയാളെ കൊല്ലാൻ നിനക്കാവുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും നീ വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല…”

 

“ശരിയാണ്…”

 

“പക്ഷേ, നിനക്കത് സാധിച്ചു… ശരിയല്ലേ…? ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇത്തരം ജോലി ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ് നിനക്കുണ്ടെന്ന്… പിന്നെ, ആൻ മേരിയെക്കുറിച്ച് നീ പറഞ്ഞത് വാസ്തവമാണോ…? ഉറപ്പാണോ നിനക്ക്…?”

 

“ഓ, യെസ്… അത് മാത്രമല്ല, വേറെയും ചിലതുണ്ട്…” അവൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. “റോംനിയിലുള്ള നിങ്ങളുടെ ആ ഡബിൾ ഏജന്റില്ലേ…? മിസ്സിസ് ഫിറ്റ്സ്ജെറാൾഡ്…? ഐറിഷ് കലാപ കാലത്ത് IRA യിലെ മിഷേൽ കോളിൻസിനോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ആളായിരുന്നു അവരുടെ ഭർത്താവ് എന്ന കാര്യം അറിയുമായിരുന്നോ നിങ്ങൾക്ക്…?”

 

മൺറോ സ്തബ്ധനായി നിന്നു. “ഇല്ല, ഞങ്ങൾക്കതറിയില്ലായിരുന്നു… എന്തു പറ്റി…?”

 

“അവർ നിങ്ങളെ കബളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു… അവർ ഇപ്പോഴും ജർമ്മൻ ഇന്റലിജൻസിന് വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്… ലണ്ടനിലുള്ള IRA ബന്ധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു കൊണ്ട്…”

 

“ഉറപ്പാണോ നിനക്ക്…?” അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവിശ്വസനീയത നിറഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം കാർട്ടറുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. “നമ്മൾ ലണ്ടനിൽ എത്തിയാലുടൻ സ്കോട്ട്‌ലണ്ട് യാർഡിലെ സ്പെഷ്യൽ ബ്രാഞ്ചുമായി ബന്ധപ്പെടണം… ഐറിഷ് സെക്ഷനെ ഇറക്കി എല്ലാത്തിനെയും നമുക്ക് വലയിലാക്കണം…” അദ്ദേഹം ജെനവീവിന് നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. “ഈ ഫിലിമിന്റെ ഉള്ളടക്കം കണ്ടാൽ ഐസൻഹോവർ നിലത്തൊന്നുമല്ല നിൽക്കുക… റോമലിന്റെ അറ്റ്‌ലാന്റിക്ക് വാൾ പ്ലാനിനെക്കുറിച്ചുള്ള രേഖകൾ… ഏറ്റവും വലിയ രസമെന്താണെന്ന് വച്ചാൽ അതിന്റെ പകർപ്പ് എടുക്കപ്പെട്ട വിവരം റോമലിന് അറിയില്ല എന്നതാണ്…”

 

“വണ്ടർഫുൾ…” അവൾ പറഞ്ഞു. “അതിനുള്ള പാരിതോഷികം ഐസൻഹോവറിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും അല്ലേ…?”

 

“അത് ശരി, അപ്പോൾ ഞാനൊരു ബാസ്റ്റർഡ് ആണെന്നാണല്ലേ നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത്…? യുദ്ധം ജയിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം നടക്കുന്നവൻ എന്ന്…?”

 

“അതെ, എന്നെപ്പോലുള്ളവരെ വെറും ഉപകരണങ്ങളാക്കിക്കൊണ്ട്…” അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“അതാണ് മാർഗ്ഗമെങ്കിൽ തീർച്ചയായും…”

 

അവൾ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്ന് അതിൽ ചാരി അദ്ദേഹത്തിന് അഭിമുഖമായി നിന്നു. പിസ്റ്റൾ അപ്പോഴും അവളുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു. “ഒരു പ്രസംഗം നടത്തണമെന്നാണ് ഞാൻ വിചാരിച്ചത്… മാർഗ്ഗരേഖകളെയും പരസ്പര ബഹുമാനത്തെയും കുറിച്ച്… നിയമങ്ങളൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ നശിച്ച കളിയിൽ നിങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നമ്മൾ തോല്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ശത്രുക്കൾക്കിടയിൽ ആയിരുന്നേനെ…”

 

“എന്താണ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാൻ…?” മൺറോ ചോദിച്ചു.

 

“ഓ, കോൾഡ് ഹാർബർ മുതൽ വോൺകോർട്ട് കൊട്ടാരം വരെ പലയിടത്തായി കിടക്കുന്ന മൃതശരീരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഓർത്തുപോയി… റിനേ ദിസ്സാർ, മാക്സ് പ്രീം, മാർട്ടിൻ ഹെയർ, ലിലി മർലിനിലെ മറ്റു നാവികർ, ക്രെയ്ഗ് ഓസ്ബോൺ… ധീരരായ യുവാക്കളെല്ലാം കടലിനടിയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു… അങ്ങനെയല്ലേ ഒരു കവി പാടിയത്…? എല്ലാം എന്തിനു വേണ്ടി…?”

 

“മൈ ഡിയർ ജെനവീവ്…” മൺറോ വിളിച്ചു. “സമയം പോകുന്നു… നീ എന്താണ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടു വരുന്നത്…?”

 

“ഗെസ്റ്റപ്പോയെപ്പോലെ നിങ്ങളും ചീത്തയാണെന്ന്… അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളെയും എനിക്ക് ഗെസ്റ്റപ്പോയെ പോലെ തന്നെ കാണേണ്ടി വരുമെന്ന്…”

 

അവളുടെ കൈയിലെ വാൾട്ടർ അദ്ദേഹത്തിന് നേർക്ക് ഉയർന്നു. എന്നാൽ മൺറോയ്ക്ക് ഒരു ഭാവഭേദവുമുണ്ടായില്ല. ലൈബ്രറിയുടെ പിന്നിൽ മറഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്ന ജൂലിയാണ് ഭയന്ന് നിലവിളിച്ചത്. “വേണ്ട ജെനവീവ്… അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നിട്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല…!”

 

നീട്ടിപ്പിടിച്ച പിസ്റ്റളുമായി വിളറിയ മുഖത്തോടെ ജെനവീവ് അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. “വെൽ, ഗെറ്റ് ഓൺ വിത്ത് ഇറ്റ്…” അക്ഷമയോടെ മൺറോ പറഞ്ഞു. “എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യൂ കുട്ടീ…”

 

“ഡാംൻ യൂ ബ്രിഗേഡിയർ…!” ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് അവൾ പിസ്റ്റൾ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.

 

മുന്നോട്ട് വന്ന ജാക്ക് കാർട്ടർ വിസ്കിയുടെ ഒരു ഗ്ലാസ് അവളുടെ കൈയിൽ പിടിപ്പിച്ചു. ശേഷം ആ പിസ്റ്റൾ എടുത്ത് തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിക്ഷേപിച്ചു.

 

“നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നെങ്കിൽ ആ ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കിയേനെ…” മൺറോ പറഞ്ഞു. “നിനക്കത് വേണ്ടി വരും…”

 

“മദ്ധ്യാഹ്നം പോലുമായില്ലല്ലോ… ഇനിയും ദുരന്തവാർത്തകളാണോ…? കമോൺ ബ്രിഗേഡിയർ… എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ പറഞ്ഞു തുലയ്ക്ക്…” അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“കഴിഞ്ഞ രാത്രി നിന്റെ സഹോദരി യാത്രയായി…” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

 

അവൾ കണ്ണുകൾ മുറുക്കിയടച്ചു. ചുറ്റും അന്ധകാരം മാത്രം. കാർട്ടറുടെ ഉദ്വേഗഭരിതമായ സ്വരം അവൾ കേട്ടു. “ആർ യൂ ഓൾറൈറ്റ്…?”

 

അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. “എന്തായിരുന്നു മരണകാരണം…?”

 

“പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തിന് ഞാൻ നിർദ്ദേശം നൽകിയിരുന്നു… ഹൃദയസ്തംഭനമായിരുന്നു…”

 

 “നിങ്ങൾ നൽകിയ ആ മരുന്നിന്റെ മറ്റൊരു പാർശ്വഫലം…?”

 

“മിക്കവാറും…”

 

“അവൾ എവിടെയാണിപ്പോൾ…? എനിക്കൊന്ന് കാണണം…”

 

“അതിന് സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല…”

 

“ഒഫിഷ്യൽ സീക്രട്ട് ആക്റ്റ്…? അത് വച്ചിട്ടായിരിക്കും നിങ്ങൾ എന്നെ തടയാൻ പോകുന്നത്…?”

 

“അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല…” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “നിന്റെ പിതാവ് ജീവനോടെയുള്ളപ്പോൾ ഒരിക്കലും ഞങ്ങളത് ചെയ്യില്ല… ഇതൊരു ഇഷ്യൂ ആക്കാനാണ് നിന്റെ ഭാവമെങ്കിൽ പല കാര്യങ്ങളും പുറത്തു വരും… അസുഖകരമായ പല വസ്തുതകൾക്കുമൊപ്പം തന്റെ പ്രിയപുത്രിയായിരുന്ന ആൻ മേരി ഒരു നാസി ഏജന്റ് ആയിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം അറിയും… ഒരു പക്ഷേ ആ വാർത്ത അദ്ദേഹത്തിന് താങ്ങാനായെന്ന് വരില്ല… എന്ത് തോന്നുന്നു…?”

 

“ആ രേഖകളുടെ ഫോട്ടോസ് ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു തന്നില്ലേ…? ചുരുങ്ങിയത് അതിന്റെ പേരിലെങ്കിലും എനിക്കൊരു ഒരു പ്രത്യുപകാരം ചെയ്തു തന്നുകൂടേ…?”

 

“ഓൾറൈറ്റ്… നീ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു…” മൺറോ നെടുവീർപ്പിട്ടു. “ഒരു അനാഥ എന്ന നിലയിലായിരിക്കും അവളെ മറവു ചെയ്യുക… സ്വാഭാവികമായും ശിലാഫലകമോ പേരോ മറ്റു വിവരങ്ങളോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരിക്കില്ല… മറ്റന്നാൾ രാവിലെ ആറു മണിക്ക്… ഹൈഗേറ്റ് സെമിത്തേരിയിൽ…”

 

“എവിടെയാണ് അവൾ ഇപ്പോൾ…?”

 

“കാംബർവെല്ലിലെ ഒരു പരികർമ്മിയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാര്യങ്ങളെല്ലാം ചെയ്യാമെന്ന് ഏറ്റിരിക്കുന്നത്… ജാക്ക് നിന്നെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോകും…”

 

“ഡോക്ടർ ബാമിന്റെ കാര്യമോ…?” അവൾ ചോദിച്ചു.

 

“അയാൾ അയാളെ ഏല്പിച്ച ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു… ഞങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ…”

 

ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്തു. റിസീവർ എടുത്ത ജാക്ക് കാർട്ടർ മൺറോയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. “ലൈസാൻഡർ ലാൻഡ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു സർ…”

 

“ഗുഡ്…” മൺറോ എഴുന്നേറ്റു. “എങ്കിൽ ശരി, നമുക്ക് പോകാം…”

 

“പക്ഷേ, അല്പം കൂടി കാത്തിരുന്നു കൂടേ…?” ജെനവീവ് ചോദിച്ചു. “ക്രെയ്ഗും അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നവരും ഒരു പക്ഷേ രക്ഷപെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ…?”

 

“അത് അടഞ്ഞ അദ്ധ്യായം… ഇനിയതിന് പ്രസക്തിയില്ല…” മൺറോ പറഞ്ഞു. “അതുകൊണ്ട്, വരൂ, നമുക്ക് പുറപ്പെടാം…”

 

(തുടരും)